Q & A, two.

hvis vi later som om du aldri har møtt jostein, hvem er din fiksjonelle drømmegutt (fra en film, tv-serie eller bok)?
oj. vanskelig. gene kelly, trur eg. han er så kjekk at eg smeltar til ein pøl kvar gong eg ser han smila. <3

jeg lurer også på dette med kroppsfiksering. hvordan klarer man å si til seg selv at man er en begjærbar babe når man ikke er syltynn. eller enda bedre, føle seg som det?
ein sluttar å lesa kvinnemagasin og sjå på reklame på tv og ta del av den kulturen der. det er nesten den einaste måten. også omgir ein seg med folk som får ein til å føla bra følelsar om seg sjølv og som ikkje bryt ein ned.

jeg lurer på om du vil dele med oss hvor du får inspirasjonen i fra både til bilder du knipser og til hva du skriver om?
ja, det er gøy! eg føler dog at eg allereie deler ganske mykje av bilder og bloggar og fotografar og filmar og sånt som inspirerer meg, men sjølvsagt kan eg prøva å tenka meir på det. eg får inspirasjon overalt. etter kvart som ein brukar kreativiteten sin ofte så utviklar den seg, som ein muskel. den blir sterkare og meir effektiv etter kvart. eg får inspirasjon overalt. på tesco, på toget, i senga, i kaffekoppen, i kinnbeina til kjekke menn.

kan du fortelle om da du møtte kjærsten din?
eg og jostein møttes fordi mi beste venninne var forelska i han, og min jobb var å finna ut om han var interessert i ho óg. også vart me berre forelska i kvarandre istaden. ein ganske så fin men trist historie. me var fjorten år og det måtte berre bli sånn. det var så sterkt, og er det framleis.

har du en utdanning, i så fall hvordan?
eg gjekk på fotofagskulen i oslo, men eg droppa ut før året var over fordi eg var så himla miserabel og heller ville laga magasin. så nei. eg er ikkje utdanna. og det er eg totalt avslappa med. : )

hvorfor er du så ofte i paris?
kvifor ikkje? når ein har muligheten til det, som eg har, så er det ingenting som står i vegen. eg dør om eg ikkje får vore i paris, det er som om hjartet mitt størknar og eg ikkje får gjort noko nokon annan stad i verda. og da må eg til paris. så da hoppar me på toget. eg treng paris. jostein treng paris. det er så himla verdt det kvar gong me reiser.

*

hva er det beste med å bo i london?
at ein kan ta toget til paris, min økologiske frisør, at det finst ein million ting å ta bilder av, afternoon tea. også at den er så stor, sjølv om det óg er noko av det verste. det finst alltid alltid noko nytt å utforska.

noen nye favorittfilmer? eller andre filmer med sterke budskap?
8 femmes er ein av mine nye favorittfilmar. og ein film som eg såg nettopp som vart min favorittfilm i heile verda; den publiserer eg bilder av i morgon.

skal du og jostein gifte dere?
ja!!! me skal gifta oss og det blir heilt totalt magisk. det er dog ikkje før i 2013, så det kjem til å vera plenty med inspirasjon og bilder og sånt før den tid.

margherita pie | co. pizza

hvor kommer du fra i norge?
øvre årdal i sogn og fjordane.

favorittsang?
moon river! men akkurat no; my ideal med chet baker.

hvilken høytid liker du best?
jul! eller, eg veit ikkje, akkurat no er eg heilt besatt av jul fordi eg gler meg sånn til eg skal heim til noreg og til familien min som eg saknar så himla mykje.

7388

fineste boken du vet om?
extremely loud and incredibly close av jonathan safran foer. den opnar luker i meg som eg aldri trudde at var der.

var det vanskelig å flytte fra norge og til london?
det var det enklaste eg nokon gong har gjort. når ein har venta på noko så lenge, så er det det enklaste når det faktisk skjer. det som er vanskelig er å venta, å holda ut.

du virker så positiv hele tiden, har du noen tips?
ein må bestemma seg for å vera positiv, ein må jobba for det. eg jobbar med det kvar einaste dag, og det er dritvanskelig. ikkje noko la-di-da, liksom. ein må vera hard for å vera glad på ordentlig, trur eg. på videregåande fekk eg meg ein smell då ein lærar fortalte meg at eg ofte var veldig negativ og at det var så himla synd fordi eg er så smart og egentlig veit bedre og burde gjera bedre. eg er ikkje positiv heile tiden, for det er ikkje ekte. som til dømes no, denne veka, har eg virkelig hata livet mitt. for me har ikkje hatt varmt vatn i leiligheten på 15 dagar. og det gjer noko med livskvaliteten og ein vil berre sova og ligga i senga heile dagen og ein føler seg berre så blæh. men så i går tok jostein meg med ut på oppdagelsesreise og viste meg at livet ikkje er så verst likevel. det jevnar seg ut, men ein må jobba med det og øva. it is what it is.

translation:
my Q’s to your A’s. about being positive and about the great things about london life: it’s so big, you can take the train to paris anytime and my organic hairdresser is awesome.
if you have any more questions, feel free to ask them and i’ll be happy to answer.

Skriv en kommentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *

    • don’t even ask. ein kokar vatn til absolutt alt. oppvask, bad. ein vaskar kroppen med baby wipes og prøver å ikkje tenka på kor mykje søppel som blir, ein tek oppvasken annakvar dag og prøver å gløyma at det fantes noko som heiter reine overflater på kjøkenet. også vaskar ein håret kvar femte dag og går ikkje ut av huset.

  • Ææ, det må være utrolig kjipt å ikke ha varmtvann. Har du noen gang tatt toget fra London til Dover, og tatt ferge til Calais, og toget til Paris? Jeg gjorde det da jeg var på interrail i 2008, og det var mye billigere enn å ta Eurostar-toget. Tar litt lengre tid da. Er jo kanskje verdt å sjekke ut :) Vet ikke hva prisnivået ligger på nå.

  • Jeg synes det er sykt bra at du tar avstand fra alt mulig kroppshysteri. Jeg er overlykkelig over å ha valgt bort dameblader og MTV og helfigurspeil og venner som bare snakker om helse og komplekser. Har det så mye bedre nå!

  • Takk for at du ikke er med på kroppshysteriet kjære deg!! Er godt å komme inn hit og få en pause :) også synes jeg du lyser klokskap,det skal du vite. Motiverende klokskap :-) ville du delt noen tips,hvis du har,om økonomiske utfordringer; hvordan være tøff og møte konfliktene det medfører (utrolig vanskelig), holde humøret oppe,hvordan ta vare på et forhold midt oppe i alt? :-) ååå,dette penge-kropp-status jaget… Man skal være noe sterk for å motstå ;)

  • “Hvorfor er dere så ofte i Paris”-svaret fekk meg til å smile. Eg likar at du gjer slikt. Berre dreg fordi du har så lyst. Det er ganske så inspireraned!

    • eg er ikkje så veldig interessert i dette. diskusjonen om feminisme vs. cupcakes er so last year. og eg har ikkje tenkt til å begi meg ut i diskusjonar med kvinner som ikkje forstår min generasjons feministar. å skriva om feminisme og mine tankar rundt det, derimot. det kan eg godt.

  • Men åh! Jag har följt din blogg i över ett år nu och aldrig kommenterat, men nu är jag bara tvungen. Moon river är också en av mina favoritlåtar – jag döpte till och med min blogg efter den. Fast inte Moon river, utan A lot of world – som i “such a lot of world to see…”. Den raden är min favorit. Och nu ser jag också att du har kallat en av dina spellistor samma sak! Extremely Loud and Incredibly Close håller jag också med om, det är en av de allra finaste böckerna jag någonsin läst. Ett tips, om du inte redan har läst den, är Arundhati Roys The God of Small Things. Så hjärtskärande fin. (har skrivit om den här, om du är nyfiken http://alotofworld.wordpress.com/2011/11/16/the-only-dream-worth-having/). Tack för en otroligt fin blogg och att vara så himla inspirerande, Mariell!

  • Idag var jeg så nervøs som jeg aldri har vært før, og i et forsøk for å roe ned nervene kom jeg over svaret ditt hvor du skrev at det enkleste er når noe man venter på, skjer. Det gav så mening! Nervene forsvant med en gang, og vips så sitter jeg her med lappen! Tusen takk for at du har så fine tanker, og for at du vil dele dem.

  • Hei! Jeg kom ikke på å spørre før nå, men aner du noe om når neste magasin kommer? For jeg har forstått det slik at det blir flere – og med London-guide? Er nesten et år til neste gang jeg skal dit, altså, men jeg kunne veldig gjerne tenke meg å se London med dine tips i baklomma :)

  • Tenk at du kan ta toget til din favorittfrisør i Paris. Du er heldig! I dag har jeg smakt flyborne makroner fra Pascal og drukket te av fine små loppemarkedkopper. Jeg er også heldig :-)