somewhere.

for nokre dagar sidan såg eg sofia coppola sin nye film somewhere, og eg syns at de skal gå på kino og sjå den når den kjem. den føltes som ein historie fortalt av ei grov stemme på sengekanten. så mange store kjensler i kroppen samtidig som det faktisk ikkje skjer noko dramatisk. det er ein stille film, ein vanskelig film og ein film som får ein til å le og smila og tenka på pappan sin. sjå den, altså. meinar det.


a couple of days ago i saw sofia coppola’s new film somewhere and i really really liked it. it felt like a bedtime story.

Skriv en kommentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *