om å ha ei bok i magen.

heile livet har eg vore ho som var flink til å skriva. ho som fekk lesa dikt på søttende mai, ho som fekk stilane lest høgt i klassen, ho som hjalp andre å formulera setningar og flytta ord så dei passa inn med resten. men eg har aldri vore ho som hadde lyst til å skriva, aldri vore nokon som hadde eit stort behov for å skriva. men no føler eg at eg har ei bok i magen. ei bok som handlar om blå syklar og å laga pasta frå botnen av og å tryna på sykkel og få blodflekkar på ein rosa kjole. om å drikka seg full på faustino alle onsdagar gjennom heile året og å følga etter ein mann i hatt med avis under armen ein søndags morgon. om å bu i leilighetar med lekkasjar i taket og om å føla seg aleine i heile verda sjølv om ein er midtpunktet i alle andre sine. om å ta ut alle pengane ein har i banken så ein kan bada i dei i badekaret og vera skjør og alltid få blåmerker. om å elska så høgt at ein trur ein skal implodera, om å tella føflekkar og fingrar, om å gå barbeint i snøen. no er det ei bok på ti sider som eg beskyttar mellom ribbeina mine. kvar dag veks den litt og litt og litt og om ein berre vatnar den og plukkar ugras trur eg at den ein dag, kanskje om eit par år eller ti kan bli ei bok. ei med hard perm som ein kan stabla blomsterpotter på eller lesa i ein vinduskarm om hausten. som føles akkurat sånn:






i feel like i have a book in my stomach. a book that feels like this.

Skriv en kommentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *