berlin, baby. dag ein og to.

hei, finingar! no er eg i berlin med klassen min. hit kom eg på mandag og internett er eit ord dei omtrent ikkje veit kva betyr. innlegget frå mandag har han der fine laga fra mine instruksjonar, er han ikkje flink til å late som han er meg? jo. her kjem det endelig litt bilder, hold deg fast!


på vår togstasjon har dei miniatyrtog ein kan køyra, så det har me selvfølgelig gjort.

og eg er alltid mett.

og me bur i ein leilighet som er innreda som i øst-berlin. veldig retro og kool.

og me har kjøkken så me kan laga mat og eta frukost heime og det er koolt.

hei, nandor.

første kvelden var me så slitne at me drakk litt vin og litt øl også krasja me i sengene alle sammen. etter litt anne frank, som er ei av dei finaste bøkene eg veit om og når eg var liten ønska eg at eg kunne vera som ho.

på dagen i går var me på eit moderne museum der dei hadde masse kul kunst og eg vart sliten i hodet før me var ferdige å sjå.


dette var ein film med ein mann som berre skreik og skreik og skreik.

drømmebarnerom.

planlegging på golvet. ho på golvet er hilde og ho er læraren min.

kart=bra. etter det første museet reiste me videre til nasjonalgalleriet der ein fotograf som heiter thomas demand stiller ut. han bygger lifesize installasjonar i papp og papir av bilete han har sett i media eller rundt omkring også fotograferer han det. veldig kult, så han bør de sjekka opp. så fekk me sjå litt magritte og mirò i kjellaren. etter det gjekk me oss vill og rakk berre eit kvarter i ein second hand-putikk før me vart kasta ut og da gjekk me for å eta meksikansk.

hedvig med ølskjegg.

taran uten ølskjegg.

eg kjøpte elleve postkort i går, og kjem nok ikkje til å senda fra meg nokon av dei. elskar postkort. og elskar museumsputikkar.

etter maten reiste eg, hedvig og taran på pub og eg sovna ikkje før klokka halv seks. i dag våkna eg med migrene og eg lurer på om eg kanskje skal holda meg unna mojitos og røykfylte rom, det er ikkje bra for migrenefolk.

no har eg det sånn okei og skal prøva å shoppa litt uten å kollapse. ein kan vel ikkje reisa heim utan nye kjolar vel? kan ikkje de fortella kva som skjer heime? korleis er kjærleiken?

ps: noko fint: når folk kjem borti kommentarknappen før dei har skrive noko så det står berre “gjer mot andre det du vil at andre skal gjera mot deg” på kommentaren.


i am in berlin and this is a summary of my two first days!

Skriv en kommentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *