hender.

kva om ein hadde bytta ut forskjellige kroppsdelar med hender? kva om øyrene mine var hender så dei kunne holda fast hatten når det var vind, eller på nasen så eg kunne sussa og stryka i ansiktet samtidig. kva om ein hadde hatt hender på knea så det ikkje hadde gjort så vondt å krabba? pyttesmå hender på fingertuppane så eg kunne føla at det pilte tusen små hamsterføtter, definitivt på veg ein plass, når han stryker meg på ryggen klokka fire om natta. på skuldene kunne dei ha holdt boka oppe medan eg las ut i dei pyttesmå timane, heilt utan å bli sliten i armane.  for han som er finast i verda for meg ville det jo vore vidunderleg med eit par hender ekstra, så kunne ein øva pianoteknikk(grusomt kjedelig) og lesa teikneseriar samtidig(veldig gøy). 

kanskje usynlige hender som kunne stryka framande i ansiktet på trikken om dei såg triste ut eller kanskje for å snika løyndommar på papirlappar ned i lommene på menn som ser ut som dei treng det, med rynker som togspor over kinnet og auge som ikkje ser nokon stad, utan kaker i boksane, med berre eitt par sko i gangen.

Skriv en kommentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *