på vinteren

på vinteren blir eg som eit lite barn igjen og vil berre krølla meg opp til ein liten ball på kanten av senga, inntulla i eit enormt teppe som ein ikkje veit kvar utgangen er på. om eg krøllar meg godt nok kan eg høyra pappa som blåser støv av eit vinylcover, setter på musikk som knitrar(og da fekk ein nesten ikkje lov til å gå på golvet, neheinei for da hoppa musikken fram og tilbake som gal), og mamma som syng. syng medan ho bakar og medan ho ryddar i kjøleskapet, medan ho prøver å holda søster unna trøbbel(ein gang satt ho fast tunga bakerst i frysaren fordi ho ville ha is og ein gang drakk ho heile penicillinflaska mi så dei måtte henta ho med helikopter og ho fekk spaghetti ut nasen). syng medan ho brettar saman klede og om ein prøver litt ekstra så kan ein lukta ei blanding av vaskekjellar og tøymykner. på vinteren får eg eit akutt behov for knekkebrød med brunost og disney-filmar. så i dag får de ein liten pocahontas-snutt.

og kvar gong eg ser pocahontas no så gret eg. derfor elskar eg disney-filmar. for dei kan få deg til å føla deg som om du er fem år, men når du blir eldre så betyr dei så mykje mykje meir. er du deg sjølv om vinteren eller blir du fem år óg?

translation
in the winter, i want to go back to being five years old. it’s too cold to be an adult.

Skriv en kommentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *