Mine sinnsjuke internettvaner 💓

Om du spør meg kva eg saknar mest frå London er det såklart vennene mine. Kvar bidige dag. Klart på andre plass er TILGANG. Om du vil såra meg på det djupaste kan du sjå på noko eg vil ha og sei “det får me ikkje tak i”. Blir så trist. Derfor er eg så sjukt glad for internett. Her er ei liste over mange av forbruksvarene som eg får i postkassa. Om du syns dette er sinnsjukt, så vennligst ikkje sei det til meg! Men om du har tips tek eg gjerne imot dei!

 

Mariage Freres
Dei fire første teane under her er dei me brukar mest. Dei har me i svarte metallboksar så me kjøper i lausvekt. Eg kjøper teposar til å ha på kontoret, mest Mentha Piperita og Casablanca. Når eg likevel bestiller kjøper eg gjerne óg eit glas med Marco Polo Jelly, berre heilt vanvittig godt å ha på scones. Og kjeksa deira. Omg, kjeksa deira. Me legg inn éi eller to bestillingar i løpet av året, avhengig av om me (eller broren til Jostein) er på reis til Paris eller London.

Marco Polo.
Casablanca.
Earl Grey French Blue.
Wedding Imperial.
Sakura.
Marco Polo Jelly.
Marco Polo Sablé.
Sakura Sablé.

 

Kinsarvik Naturkost
Desse er jo i Bergen, så ofte hamstrar eg ting om eg er der. Men no har eg to ungar og orkar ikkje alltid verken å gå dit eller ekstra bagasje når eg er i byen, så eg bestiller av og til greier herifrå óg. Før fødslane har eg bestilt mange pakker av dei deilige baby wipesa som dei har her, som er så mjuke og luktar så godt.
Vanilla paste.
Crisps frå Tyrell’s.
Muscovadosukker.
Baby wipes.

 

Tim Wendelboe/Coffee Collective
Me skiftar mellom to abonnement på kaffi, frå både Tim Wendelboe og Coffee Collective. Frå TW har me det med to posar espresso i månaden, hjå CC er det tre posar. Så sjukt fint å få kaffibønner i postkassa. Espresso for milk frå TW er min beste espresso av alle.

 

iHerb
Her kjøper eg oppvaskmiddel vanligvis. No har me eit fantastisk godt eit i butikken så eg kjøper det der no, men ellers handlar eg Mrs Meyers Clean Day-produkt på iHerb. Og om eg da har vekt til overs på pakken kjøper eg potetgull frå Kettle.
Mrs. Meyers Clean Day, Dish Soap, Geranium Scent
Mrs. Meyers Clean Day, Dish Soap, Honeysuckle Scent
Mrs. Meyers Clean Day, Muti-Surface Everyday Cleaner, Geranium Scent
Mrs. Meyers Clean Day, Multi-Surface Everyday Cleaner, Honeysuckle
Crisps frå Kettle

 

 

Valgfritt apotek
Om venninna mi som jobbar på apoteket ser dette så kjem ho til å knipsa meg på nasen. Men eg føretrekk å kjøpa alt stæsj til etter fødslar, alt av intimprodukt, prevensjon, graviditetstestar, over nett. Ikkje fordi eg ikkje stolar på personen som står i kassa, men fordi eg ikkje vil forholda meg til samme folk i forskjellige kontekstar på den måten.

 

Frø
Utanom frø som eg kjøper frå jordbruksskulen i Aurland, kjøper eg mesteparten av frøa mine på nett. Blomsterfrø frå Floret flowers. Andre frø frå Solhatt og Runåbergs. Og i vår kjøpte eg ein ganske stor mengde blomsterløk frå Hageglede. Skulle gjerne ha kjøpt dette frå ein mindre leverandør, så send gjerne det om de har tips. Blomsterjungelen er ein vanskelig jungel, syns eg.

 

Vinmonopolet
Sjølvforklarande, kanskje. Me har ikkje pol i Lærdal, så me får gratis levering til postkontoret frå Vinmonopolet. Det er ganske luksus egentlig, for ein har eit ganske stort utvalg på den måten.

 

Heaven Scent
Varer frå Byredo (lys og parfyme, eg har begge deler i Bibliotheque), kjøper eg på Heaven Scent. Eit av dei store lysa har eg hatt i to år og sparks joy kvar einaste dag.

Olivenlunden 1830
Herifrå handlar eg digge greier som er skikkelig gullkant på kvardagen. Den kvite balsamicoeddiken deira med fersken og aprikos kan eg ikkje skryta nok av, den gjer ein heilt vanlig salat til eit superdigg måltid. Og pålegga! Også har dei fri frakt over 600, elskar det.
Fersken- og aprikosbalsamico.
Biscotti.
Lemon Curd.
Pistasjkrem.
Syltetøy med kirsebær og champagne.
Syltetøy med klementin og appelsin.
Sjokoladekrem.
Basilikumolje.

Ting eg ønskar meg men ikkje får tak i: Tony’s Chocolonely. Mrs Meyer’s-produkt i limited editions. Glossier. Klede frå Arket. BLOMAR.

Ti år av februar

2009

I februar 2009 gjekk eg mitt siste år på Firda på Sandane, og livet mitt var typ nøyaktig som på NRK-serien Lovleg. Fun fact: me gjekk eit av åra våre saman med Kjersti som har skrive Lovleg, så eg kjenner meg ekstremt godt igjen i det vgs-livet ho skildrar. Har vore på ekstremt mange festar i hybelhuset, og eg budde saman med Fredrik opp bakken over det forlatte hotellet. Me reiste på “russetur” til Amsterdam og budde fem stk på eitt hotellrom og spaserte uberørte gjennom Red Light District, som ein gjer når ein er 19 år. Då Christine og eg reiste tilbake dit for typ fire år sidan var eg fysisk uvel då me ved tilfeldigheit gjekk forbi.

2010

I 2010 budde me i Oslo, vår første Oslo-vinter. Eg gjekk på fotoskule og dreiv egentlig og bestemte meg for å droppa ut. Sara var innom typ ni gonger i veka, det var lajvet.

2011

I 2011 budde eg i Paris, det var mine to månader av Rumspringa, er så glad at eg fekk dei. Det same året flytta me jo til London og vart bråvoksne. Men februar 2011 var ein eksplosiv månad av sjølvutforsking og sjølvstende. Og herregud for ei flaks eg hadde her. Eg levde jo som ein konge utan å tjena nokre pengar i det heile tatt, og fekk plutseleg eit stipend frå Noregs Mållag for å laga magasinet som eg var der for å laga, og vips! Så var det i orden likevel. I løpet av dei to månadane eg budde i Paris kom nesten alle vennene mine på besøk, det var ganske magisk. Ei tid då vennskap liksom styrte livet, ei veldig fin tid.

2012

Vår første vinter i London. Me budde i ein liten veldig vanilla leilighet i Lewisham, kvardagen var heilt nøkter men helgene hadde gullkant til pass. Frøy var på besøk, og me gjekk på Ladurée med Carrie og Lucy, ganske herleg må eg seie. Hugsar at eg græt då Frøy reiste heim, var enda ikkje sikker på vennskapa mine i London og det føltes så trygt å ha ho der ei lita stund. Jostein og eg var óg tilbake i Paris ein tur, på det øverste bildet kan ein sjå Derrick som eg budde saman med, og Kentaro som for evig er eit mysterium.

2013

Februar 2013 var ein rar månad. Me dreiv med innspurt på romanen vår, og flytta denne månaden heim til Lærdal. Leigekontrakten vår gjekk ut og me ville ikkje bruka tid på å flytta og finna leilighet, så istaden satte me alt me eigde til lagring og reiste heim for å skriva i ro og mak. Kanskje var det her det planta seg, frøet om at me måtte heim, kven veit. Eg hugsar at rett før me flytta kjøpte eg te for typ 500 kroner i panikk for å leva utan, var redd for at Jostein skulle finna det ut, typ. No bestiller eg den samme teen over internett. Elskar internett altså.

2014

Februar 2014 var ein månad av døden og livet. Me reiste heim for å gå i gravferd til mi fine mormor, eg var trøytt og trist og forvirra. I Oslo feira me Christine sin bursdag og kosa med vår ferske nevø som var så vanvittig liten. Veslesøster kom på besøk til London og me festa hardt med Mariell på Haggerston, best var det etter stengetid.

2015

Me hadde frukostklubb med Mariell, i vår fine nye leilighet, sat på benkar i Peckham og festa med framande. Mariell og eg hadde friendiversary og fekk manikyrar for å feira. Eg føler at dette kanskje var året då eg vart så sjølvsikker, eg syns eg ser det i blikket mitt. Me fekk besøk av søstra til Jostein med nevøen vår som no var eit heilt lite år og gjekk på Hackney City Farm saman. I mars bestemte me oss for at me skulle flytta heim i april det neste året, i juli same året gifta me oss.

2016

Februar 2016 handla mest om at eg var gravid, igrunn. Fem månader på veg. Saga låg der inne i magen og eg var litt redd, litt sliten, men mest glad. Me åt mykje pannekaker, fekk ein heil pose med fine ting frå landladyen vår då me var på besøk hjå dei i Brighton for siste gong, og me fekk besøk frå vår eldste niese og nevø. Så fint besøk, me kom kvarandre så nære. T og eg gjekk på Liberty og kjøpte eit antrekk til ho, eg stod utanfor prøverommet med hjartet i halsen for det var så fint.

2017

Februar 2017 var eg blitt mamma! Og faktisk ein ganske driven sådan. Eg var så himla glad her, hugsar eg. Me planla vår første kjøkkenhage, me naut sola, livet flaut på. Det var ein veldig kvardagsfylt månad, men i topplokket planla eg noko stort, nemlig å starta butikk.

2018

I fjor. Me feira morsdagen med dei fine mødrene våre, Saga hadde nettopp begynt å få langt nok hår til at det krølla seg. I magen voks Edda, i hjartet voks uro. Eg ømmar for meg sjølv i 2018, det var eit tungt år. Men eg kjempa på, vil typ gi meg sjølv ein klem for det. Laga til så Saga fekk eit leikerom i tilknytning til stova, bestilte nye deilige varer til butikken og var åleine med Saga om dagane (ho byrja ikkje i barnehage før i august i fjor).

Og i år, da? I år er langt bedre allereie. Me tok lærdom av i fjor, eg er så takksam for det.

Og forresten vil eg passa på å sei tusen takk til alle som har høyrt på podcast-episoden av Frilanslivet. Det varmar veldig å høyra at de likte den, det er jo alltid så nervøst å snakka for eit nytt publikum og da er det godt å vita at ein har gamle venner med på lasset óg

Planleggingsdagskjeks

Det er planleggingsdag i barnehagen. Me har vore i banken og tømt sparegrisen, kjøpt Hakkebakkeskogen-spel, sett Aristokattene og bakt kjeks. Eg elskar å baka med Saga, men kun sånt som går kjapt eller ikkje er så nøye med, ellers blir eg stressa og då er det ikkje gøy for nokon. Desse deilige karamellkjeksa tek ein halvtime frå start til slutt (ehe, det kjem jo LITT an på kor gamle ungar ein har). Denne er basert på ei oppskrift av My Feldt, så har eg gjort nokre endringar etter min eigen smak.

Karamellkjeks
30-40 kjeks
140 g mørkt muscovadosukker (kan bruka brun farin)
240 g kveitemjøl
35 g lys syrup
8 g bakepulver
150 g meierismør, i romtemperatur
1 ts vaniljeekstrakt / 0,5 vaniljestang
Ei klype maldonsalt
*
Egg, til pensling

1. Sett ovnen på 175 grader varmluft, og kle eit bakebrett med papir.

2. Bland alle ingrediensar (utanom egg) i ein bolle med hendene, til du har ein homogen deig, og ikkje lenger.

3. Rull ut til fire pølser like lange som kortsida på bakebrettet, og flat dei litt ut med hendene. Dei skal vera ca ein halv centimeter tjukke etter du har flata dei ut. Dei skal steikast som heile lengder, og delast opp når dei er varme ut av ovnen. Pensle dei med piska egg.

4. Steik i 14-15 minutt, og bruk ei trinse eller pizzahjul til å dela dei opp. Kor store kjeks du vil ha velger du såklart sjølv! Enjoy!

Februar, så langt

Februar er halvvegs allereie, det er jo heilt utruleg. Det er til og med vårkjensler ute, eg vil i gang med nye prosjekt og kosar meg med dei me har. I veka som kjem leverer me ein gigarapport, og i mars skal me ha det bittelitt roligare. Denne veka hadde me inspirasjonsdag med Tone heime hjå oss. De har kanskje aldri sett eit bilde av Tone, men utan ho hadde ikkje Fredag eksistert. Ho var leddet mellom næringsutviklingen og meg, og holdt meg i hånda heile vegen. Eg laga søtpotetsuppe som vart heilt sjukt god, og eg hadde tenkt å dela oppskrift men tok kun eitt bilde av suppa som vart blurry. Bedre lykke neste gong, I guess? Kva anna har skjedd i februar da? JO:

Morsdag! Eg hadde ein veldig god morsdag i år. Jostein hadde ordna blomar og eg laga ei heilt utruleg sitronmarengsterte. Som eg ikkje eingong rakk å ta bilder av før den var ete opp av oss og våre fire foreldre. Saga åt den med augene igjen, haha. Eg fekk eitt bilde av ein mini-pai som eg hadde laga i tillegg.

I februar har eg óg vore på Gamle Telegrafen, som er bygget her i Lærdal der eg har hatt ei utstilling oppe sidan november. Dette er hjarteprosjektet mitt akkurat no, eit prosjekt der eg følger ei dame her i Lærdal. Skal snakka om det så snart eg har fått jobba meir med det, enn så lenge er det ein skjør liten baby som eg må holda med begge hendene.

Her er vårt februarkjøleskap, forresten. Så dreamy.

Eg fekk mykje hårpynt i posten, det er våren som trengjer seg fram.

Eg tok med meg Saga på åleinedag, me tok bussen til Årdal og var med foreldrene mine ein heil dag. Me gjekk på kafé, biblioteket, besøkte verdens minste hund, besøkte oldemor og åt lapskaus. Også tok me bussen heim igjen, som vart eit sånt spetakkel. Ho sovna på bussen heim, så når me måtte bytte buss fekk eg heilt panikk. Eg måtte bæra ho og eit bilsete og posen min ut av bussen, og bussjåføren gløymte meg og opna ikkje døra bak og eg kom meg nesten ikkje av bussen og den bussen som eg skulle på begynte å køyra og eg skreik etter den og eg mista bilsetet på bakken og nokon på den bussen må ha sett meg der ute, så den stoppa. Bussjåføren kom ut, han hjalp meg inn, eg fekk hjelp av dei andre passasjerane til å setta meg ned og komma meg av. Sånn primitiv panikk, sånn primitiv hjelp, gråt i halsen. Men det gjekk bra. Ho sov seg inn i bilsetet, ut av bilsetet, ut av kleda sine og inn i pysjen, opp i senga. Ho sov heile natta, heilt utslitt av ein veldig innholdsrik dag.

Me opna butikken igjen, etter å ha hatt stengt i januar. Så godt å vera i gang igjen! Her er Saga som hjelper til med vindusutstillingen.

Edda vart åtte månader i går, og jentene blir meir og meir samkøyrte. I dag tidlig lærte me Saga å synga den morgonsangen frå friends “moooorning’s heeeeere the morning’s here sunshine is here”. Elskar å læra ho ting som berre er til min eigen underholdning.

Og her er Edda og eg i går, då me hadde høyrt på Frilanslivet-episoden med meg. Tusen takk for alle kommentarar, meldingar og mailar. De er så jækla fine.

 

PS: ser de den tanna, eller?

Frilanslivet

Eg har vore så spent på denne dagen! For i dag kom nemlig ein episode av podcasten Frilanslivet som eg er med i. I sommar, då Edda var berre fem veker gamal, kom Christina Skreiberg til Lærdal. Ho monterte eit podcaststudio i mitt vesle hus også snakka me om korleis det er. Frilanslivet. Om korleis Jostein og eg jobbar i lag, korleis eg jobbar som fotograf (som eg trur vil overraska mange), korleis mobbingen eg opplevde som born har forma meg på godt og vondt. Eg håpar de vil høyra påFinst alle plassar der podcastar finst

Driv

Denne veka er det to år sidan eg maila Jon og skreiv at me! vil! starta! butikk! Med utropsteikn men likevel spørsmålsteikn, og allereie same kveld hadde eg heilt klart for meg korleis dette kunne bli. Dagen etterpå reiste me på synfaring. Lokalet var mildt sagt under renovering. Og det er så absurd at det har gått to år, men når eg ser på kva me har fått til, og korleis livet mitt ser ut, så føles to år som ingenting. Eg har vore i produktutviklingsprosessar og innkjøpsfaser, samarbeidd med den lokale næringsutviklingen og fått ansatte og lært meg så mykje om kva det vil sei å driva bedrift. I går laga eg budsjett for februar og fekk eit sånt utrulig sjokk av meg sjølv, liksom “kven er eg?”. Ho som pleidde å grina seks gonger i året når det var MVA-betalingar. Og om Jostein prøver å fortella dykk at eg sovna framfor Excel i går kveld så skal de ikkje høyra på han!

Det føles så himla lenge sidan, eg hadde jo nettopp blitt mamma. Det var under eit år etter me hadde flytta heim. Saga såg slik ut:

Saga og oldebesta. Like gode venner no som då.

Du ser at ho her nettopp har bestemt seg for å opna butikk. Og eg kjente meir enn nokon gong ein sånn vilje og eit vanvittig driv. Dei har berre halde fram med å veksa dei siste par åra. No er eg jo ustoppeleg. Det skal de få sjå framover óg, det er store ting i vente dei neste par åra

Ein tysdag som i gamle dagar


På tysdag tok eg bilder som i gamle dagar, altså av dagen min. Det er jo ein ting eg har gløymt å gjera dei siste par åra, og reist inn i skalet mitt litt og litt. Men livet mitt ser så annleis ut no. Meir røtter og finare. Men meir støvsuging og klesvasking óg. Det første bildet tok eg etter Saga hadde reist i barnehagen og eg har eit par ting å sei om dette: plommesyltetøyet vårt er heilt utruleg, me har talent for det. Og: ein kan ikkje eta havregraut utan crunch. Eg har rista mandelflak på eit norgesglas og det er alfa omega! Tenk at for typ tre-fire år sidan hadde eg FOBI for havregraut.


Eg hadde Edda-dag! Jostein og eg deler permisjon 50/50 no, og denne dagen var min. Etter at Jostein og Saga hadde reist for dagen så sat me i sofaen og kosa i ein time. Tiden berre rann forbi medan eg sat der med babyen min i armane mine og kosa. Amma litt, tulla litt, kosa litt. Verdt så mykje.


Eg kan aldri tilgi ho for at ho fekk slike augevipper som søstra mi har som eg aldri fekk.


Så var det ut! Dette er vårt vinter-kit: lue frå Lillelam, dress frå Engel og ein sånn ullpose. Me pakkar armane hennar inn i posen så søv ho i mange timar fordi ho ikkje får bevegd seg. Veldig bra triks.


Me har ikkje så verst utsikt her på garden. Dette første huset er huset vårt. Det er vetlastova (spisestove) til høgre, kjøken til venstre. Bad i påbygget til venstre. Soverommet vårt oppe.


Då eg kom inn att laga eg ein kardemommekaffi! Då lagar eg vanlig moccamaster men med kardemomme i. Og denne utrulege kardemommen har eg bestilt på internettet.


Også tok eg kjøkenet frå dette.


Til dette. Og rydda og vaska som ein gal person. Prøver alt eg kan no, å ikkje jobba på dei dagane eg har permisjon. Fordi eg treng det og eg treng å ikkje bli frustrert når Edda vaknar “for tidlig”.


SOLA! Skreik eg til Jostein, som var innom i huset ein tur. Me har berre hatt sola tilbake i ei veke, det er heilt magisk.


Solfjeset.


Edda vakna og fekk lunsj! Den jenta, ho et som ein hest. I dag åt ho pannekaker med oss, ho er ikkje eingong åtte månader. Me skal på kontroll med ho neste veke, er nokså nysjerrig på kor tung og lang ho er!


Jostein tok med seg Edda i bilen og reiste ned for å henta Saga. Det er ein så deilig halvtime. Då er eg heilt åleine. Eg starta på middagen, som var denne risottoen, og søtpotetene såg ut som kakaobønner!


Så kom Saga heim. Det er eit høgdepunkt på dagen. Er framleis så forvirra av at ho er vekke frå meg fem timar for dagen. Det er så mange timar. Så når ho kjem springande mot meg i gangen så føler eg meg liksom komplett igjen.


Så kosa me og åt middag og såg barne-tv og gjorde greia. Som kvar dag, liksom. Og kameraet fekk ligga på hylla. Men det var fint å få dela kvardagen litt, i alle fall.

Den usynlige mammaen

Det er ein månad sidan Edda og eg har havna i eit bilde saman. Eg innsåg dette då eg såg eit bilde av Saga og meg då ho var på den alderen, og eit bilde til, og eit bilde til. Ei tung kjensle av at Edda skal bla seg gjennom familiealbum og leita etter seg sjølv. Etter bilder som viser korleis eg og ho hadde det saman, korleis me hadde det som familie då ho var liten.

Eg er jo den som tar bildene. Det er mitt blikk, mi linse. Og likevel er eg usynlig der. Så ofte konsentrerer eg meg om å få det finaste bildet heller enn eit bilde ein kan hugsa ting rundt. Zooma ut, på alle måtar.

Med Saga har eg bilder av alt, til og med bilder der eg var så trøytt at eg nesten ikkje kunne stå og likevel tok bildet. Bilder der eg amma, laga mat, var på veg ein plass. Eit bilde der ho er pottesur i verdens søtaste antrekk som eg ler av kvar gong eg ser det. Og det er jo noko anna, å få ei lillesøster. Dagane rullar på på ein annan måte. Me har dobbelt så mange ungar! Eg minnar meg sjølv på det óg. Men eg får ikkje bli usynlig likevel.

Så det blir mitt februarforsett. Å vera synlig. Å be andre om å ta bilder av oss. Så kanskje ho kan tenka om tjue år at februar 2019, det ser ut til å ha vore ein sabla fin månad for oss.